Het beginstukje van Olé!

‘Twee weken zonder papa en mama! O, Mette, dit wordt zo te
gek!’ Mijn zusje Sara danste door onze kamer en ik moest lachen
omdat zij zo vrolijk was.
‘En ik weet ook al waar hét leukste skateplein van de stad is,’
riep ze enthousiast. ‘Kijk! Je gaat hier bij de Sagrada Familia
rechtsaf en…’ Ze duwde een plattegrond van Barcelona onder
mijn neus. ‘…het is maar tien minuten lopen vanaf de taalschool.
Op mijn skateboard red ik het misschien zelfs wel in drie minuten!’
Even was ze stil. ‘Als er tenminste niet allemaal van die hobbelige
middeleeuwse keitjes liggen. Wist je dat skateboard in het
Spaans gewoon skateboard is? Dat vind ik echt hartstikke handig!’
Ik heb een nogal avontuurlijk ingesteld zusje. Zusje, want Sara
is precies één jaar jonger dan ik. Het plan om naar Barcelona te
gaan, hadden we samen verzonnen. Ik wilde heel graag Spaans leren,
dat kon je bij ons op school kiezen. Na de zomer ging ik naar
de vierde en ik kon niet wachten tot de lessen Spaans begonnen.
Niet dat ik nou een onwijze nerd ben, hoor. Maar ik vind talen gewoon
leuk. Ik ben goed in Frans, Engels en Duits, maar vooral van
de Spaanse taal word ik zo vrolijk. Ik krijg er meteen een vakantiegevoel
van!

Zin om verder te lezen?

Olé! is nu overal te koop. Bijvoorbeeld in jouw favo-boekwinkel!

Olé! * Elisa van Spronsen * Ploegsma * € 13,99

Zomer!

Hola lieve lezers,

Hier even een kort berichtje van moi uit Algerije. Met mijn vriendje Idir trek ik deze zomer door Algerije + nog een paar Noord-Afrikaanse landen. Het is hier prachtig & heerlijk, maar de WiFi is een ramp. Het heeft er voornamelijk mee te maken dat ik die tekens op het Arabische toetsenbord steeds verkeerd intik… Grrr.

Maar… nu heb ik iets leuks verzonnen! Het is natuurlijk niet zo tof als er niets op m’n blog gebeurd, en zo kwam ik op het geniale idee om m’n blog-inloggegevens aan mijn nichtje METTE  te geven. Zij is op taalvakantie in Barcelona en gaat stukjes schrijven over haar avonturen in Espana. Ze schrijft erg grappig, dus het wordt vast leuk ! Veel plezier! Ik ga nu een kamelentocht boeken & tot in september!

Bisou L

 

Au pair – in da pocket!

Een zomers nieuwtje… De pocket-versie van Au pair is verschenen! Superfijn want alle exemplaren waren op! En je kunt ‘m nog precies kopen van je laatste tientje :-)

Heb je je hangmat al opgehangen maar zoek je nog een fijn zomervakantieboek?
Bestel ‘m dan hier!

Bisous van Lot, die nu ook in een hangmat ligt en bijna in slaap is gevallen omdat het nu in Paris echt supertje hot is!

illustratie: Katie Harnett

 

Olé!

Olé! roep ik op 18 augustus, want dan ligt het allernieuwste boek van Elisa van Spronsen in de winkel! Het verhaal gaat over de zusjes Mette (15) en Sara (14) die twee weken op taalcursus gaan in Barcelona. Tenminste… dat is het plan. Maar dan krijgt Sara vlak voor vertrek een skateongeluk, waardoor ze niet mee kan. Hoewel ze het eigenlijk heel erg eng vindt, besluit de stille en verlegen Mette dan maar in haar eentje te gaan. In het begin voelt ze zich best alleen. Ze moet nu zelf vrienden maken en alles in haar eentje fiksen, en ze spreekt natuurlijk bijna nog geen Spaans. Maar in de loop van haar vakantie krijgt ze langzaam lef. En dat niet alleen… Er is ook nog iets met ‘amore’! Het Spaanse woord voor liefde!

Een sprankelend zomerboek en minicursus Spaans ineen!

En… grappig feitje. De zusjes Mette en Sara zijn nichtjes van LOT!

Uit het schrijversleven van … Elisa van Spronsen

Voor één van de leukste sites over kinderboeken schreef Elisa van Spronsen een column. Lees ‘m hier!

Of hier natuurlijk 😉

Mijn eerste boek (‘Au pair’) speelt zich af in Parijs. Voor die stad had ik expres gekozen, want ook al schreef ik mijn verhaal in Nederland, zo kon ik toch stiekem een beetje doen alsof ik in Parijs was.
Ik versierde mijn bureau met een mini-Eiffeltorentje (ooit meegenomen van een schoolreisje), hing wat mooie Franse illustraties aan de wand (daar ben ik gek op, tip: Alain Gree), zette de cd ‘French café’ op (ook een tip), dronk een petit café (dat is eigenlijk gewoon espresso) en trok mijn meest Franse outfitje aan (streepjesshirt + zwart rokje + ballerina’s). En als mijn man riep dat we gingen eten, deed hij dat in het Frans: ‘Chérie, on va manger!’ (‘Schatje, we gaan eten!’).

O la la, wat werkte dit trucje goed! Ik tikte en tikte, en ik ratelde als een gek over het toetsenbord. Totdat ik bij bladzijde zeventig was aangekomen. Mijn hoofdpersoon Lot hing rond op de aller-schattigste pleintjes van Parijs, speelde met haar oppaskindje Nicolas, ging naar Franse les en…
Ineens kreeg ik geen letter meer op papier! Ik wist niet meer hoe het verhaal verder moest…  Help!

Ik werd best wel chagrijnig en ook een beetje boos. Soms typte ik wel duizend woorden die ik meteen daarna weer delete. Waarom lukte het nu ineens niet meer? Totdat ik op een zonnige zomerdag plotseling wakker werd met een supergoed idee…
Ik moest zélf naar Parijs! Natuurlijk!
Ik boekte een ticket met de Thalys en huurde een snikheet zolderkamertje (wel tien trappen omhoog!) van een meisje dat zelf op vakantie was. Het adres? Boulevard Bourdon, numéro 11. In Parijs dus!

Mijn schrijfdagen zagen er zo uit:
Om 9 uur rende ik alle tien de trappen af en scoorde ik ergens een stokbroodje. Daarna zocht ik een mooi park op en schreef daar een hoofdstuk of twee. Als de batterij leeg was (na ongeveer 2 uur) laadde ik m’n laptop op bij een charmant Frans cafétje (of bij de McDonalds, als ik zin had in een McFlurry).
Vaak ging ik dan een paar uur op ontdekkingstocht in de stad (shoppen, lekker eten, museum in & uit, metro in & uit), en typte ik op een bankje aan de Seine weer verder.
’s Avonds schreef ik op m’n kamer nog een klein stukje, las ik mooie boeken en joeg ik ondertussen de muggen weg.
En na een poosje was het boek ‘Au pair’ zomaar ineens af! Ik mailde het manuscript naar de uitgever. En toen er een mooie kaft omheen zat, vierden we een feestje met als dresscode Paris je t’aime!*

Het jaar daarop begon ik aan het vervolg (‘Berlijn, Berlin’). Lot gaat in dit deel naar de übercoole stad Berlijn! O, wat wilde ik graag met haar mee… En toen ik tachtig bladzijdes had geschreven, was het zover. Ik deed mijn warmste sjaal om, zette mijn wolligste mus op en nam de trein naar het winterse Berlijn. Daar logeerde ik een tijdje in een sfeervol pensionnetje, waarvan ik de inrichting zo übercool vond (op de vloer waren wel duizend muntjes geplakt) dat ik het gebruikte voor mijn boek (Lot heeft in ‘Berlijn, Berlin!’ een bijbaantje in een hostel, dus dat paste perfect!).

En nu? Nu werk ik alweer aan het derde deel van de Au pair-serie. Buiten dwarrelen de herfstbladeren naar beneden en Lot heeft al in zee gezwommen, ijsjes gekocht en Spaanse vrienden gemaakt. Ik ben inmiddels op bladzijde negentig aanbeland … Ik denk dat ik daarom maar vlug met deze column stop. Om een reisje te boeken.

Naar… Barcelona!

Elisa van Spronsen, december 2014

Elisa van Spronsen

Barcelona

Hola, ik ben in Barcelona! Al best een poosje en ik vermaak me prima in deze bruisende stad. En o ja, had ik al verteld dat ik in een hele chille finca logeer?  Een finca is een oude Spaanse boerderij, en ik heb gewoon mijn eigen poolhouse (naast een natuurzwembad met zout water. Hoe cool is dat?).

Ik heb al geleerd dat je in het Spaans Barcelona als BarTHelona uitspreekt en dat je in het Catalaans gewoon Barcelona zegt.
Mocht je een leuke tip hebben, let me know! Ook Spaanse zinnetjes/woorden/uitdrukkingen zijn welkom.

Speciaal voor jullie een paar mooie Barcelona-illustraties, om alvast in de Spaanse sferen te komen!

Besos Lot